Vanaf het meer
VertrekHet pad begint bij de weg die langs het meer loopt, kort voor de grote parkeerplaats aan de oever. Na een kort stuk over het asfalt verlaat men de weg en gaat het bos in: van daar begint de klim.

Een gemakkelijk pad door het bos, met twee vertrekpunten, een kleine veldkerk en een uitkijkpunt vanwaar je het Lago di Scanno als hart herkent.
Vanaf de oever is het Lago di Scanno een groene waterspiegel tussen de bergen, en het hart zie je niet. Om te begrijpen waarom men het het hartvormige meer noemt, moet je omhoog: de Sentiero del Cuore klimt door het bos, komt langs een kleine veldkerk en bereikt een uitkijkpunt vanwaar je de omtrek van het meer, met zijn kleine inham aan de top, in één oogopslag herkent.
Het is een korte, gemakkelijke route, maar de cijfers die rondgaan veranderen van gids tot gids. Hier vind je de twee vertrekpunten, wat je etappe voor etappe tegenkomt, hoeveel tijd je moet rekenen en in welke seizoenen je omhoog kunt gaan; waar de aanwijzingen niet overeenkomen, zeggen we het.
De gele route volgt de in kaart gebrachte paden: vanaf het meer begint ze bij het stuk dat de naam van het pad draagt en leidt tot de kluis en het uitkijkpunt (het punt dat op OpenStreetMap «Osservatorio del Cuore» heet); vanaf het dorp stijgt ze tot ze zich met dat traject verenigt.
Gegevens: © OpenStreetMap-bijdragers (ODbL) · Reliëf van AWS Terrain Tiles (SRTM, EU-DEM en andere open bronnen).Het pad heeft twee vertrekpunten, die halverwege de klim weer samenkomen: kies naargelang waar je de auto hebt neergezet.

Het pad begint bij de weg die langs het meer loopt, kort voor de grote parkeerplaats aan de oever. Na een kort stuk over het asfalt verlaat men de weg en gaat het bos in: van daar begint de klim.
Het is de natuurlijke keuze voor wie al aan het meer is: het meer blijft in je rug, en het uitkijkpunt is de beloning van de ronde.
Wie liever in Scanno start, neemt de klim bij de Via della Pineta, in de buurt van een fontein, en bereikt de Kluis van Sant'Egidio boven de huizen.
Deze start is korter: de gidsen spreken van een half uur of iets meer tot de kluis, tegenover het ruime uur dat je vanaf het meer nodig hebt. De twee wegen komen samen bij de kluis, en van daar leidt het laatste stuk naar het uitkijkpunt.

Achter het asfalt gaat het pad het bos in en begint te stijgen. De ondergrond is stevig, maar in de klim voel je hem: je hebt gesloten schoenen met een goede zool nodig, het best wandelschoenen.
Tijdens de klim zie je tussen de takken het meer, steeds meer van bovenaf. Het totale hoogteverschil loopt van ongeveer tweehonderd tot ongeveer driehonderd meter, afhankelijk van de tekst en het vertrekpunt.
Op de heuvel die meer en dorp overziet, op ongeveer 1.100 meter hoogte, staat de Kluis van Sant'Egidio, een veldkapel die je alleen te voet bereikt. Hier komen de twee wegen van het pad weer samen.
De overlevering verbindt ze met de pest: een inscriptie herinnert eraan dat het kerkje in de zeventiende eeuw aan de heilige Aegidius werd gewijd, als dank dat het dorp van de ziekte was gespaard, en in de achttiende eeuw werd gerestaureerd. Binnen, boven het altaar, bevindt zich een fresco van de heilige.

Vanaf de kluis leidt een laatste stuk naar het uitkijkpunt. Van hier zie je het meer helemaal, met de bijna symmetrische omtrek en de kleine inham aan de top die het zijn naam heeft gegeven; je ziet ook Scanno, samengedrongen op de helling.
Het punt ligt boven de afgrond: wat oplettendheid is nodig, vooral als je kinderen bij je hebt.
Men keert langs dezelfde weg terug of, als je de auto in het dorp hebt gelaten, daalt men af naar Scanno. De gidsen rekenen ongeveer driekwartier voor de afdaling.
Op de kaart hierboven meet het traject ongeveer 1,9 kilometer van het meer naar het uitkijkpunt, enkele reis, en ongeveer 2 kilometer vanaf het dorp. De gidsen noemen cijfers van minder dan twee tot ongeveer vijf kilometer, omdat ze heen- en terugweg en verschillende rondes meetellen.
Reken op ongeveer een uur klimmen vanaf het meer, minder vanaf het dorp, en ongeveer driekwartier voor de afdaling, plus de pauzes bij het uitkijkpunt en de kluis.
Het is een gemakkelijke wandelroute van toeristische aard, geschikt voor iedereen en ook voor kinderen vanaf ongeveer zeven jaar. Het punt waarop je moet letten is het uitkijkpunt; verder heb je geschikte schoenen en wat adem voor de klim nodig.
Het pad kun je ook in de winter lopen, met geschikte schoenen en geschikte uitrusting.
Het pad kun je in meerdere seizoenen lopen, en het meer van bovenaf verandert met het licht en de kleuren van het bos. In de lente en de zomer is het bos groen en geeft het schaduw; in de herfst, vooral in oktober, ontvlammen de bossen boven het meer en wordt het uitkijkpunt een van de meest gefotografeerde punten van de vallei; in de winter kun je met geschikte schoenen en geschikte uitrusting omhoog.
Maand voor maand, met de beste tijden van het meer, vind je alles op de pagina van het Lago di Scanno.
Van het meer naar het uitkijkpunt is het ongeveer 1,9 kilometer enkele reis, vanaf het dorp ongeveer 2; de gidsen, die ook de terugweg en andere rondes meetellen, noemen cijfers tussen minder dan twee en ongeveer vijf kilometer.
Meer lezen: Voor je vertrektOngeveer een uur klimmen vanaf het meer, minder vanaf het dorp, en ongeveer driekwartier voor de afdaling, plus de pauzes.
Meer lezen: Voor je vertrektOp twee punten: bij de weg die langs het meer loopt, kort voor de grote parkeerplaats, of in Scanno, bij de Via della Pineta. De twee wegen komen samen bij de Kluis van Sant'Egidio.
Meer lezen: De vertrekpuntenNee: het is een gemakkelijke wandelroute van toeristische aard, met een klim door het bos van ongeveer tweehonderd tot driehonderd meter hoogteverschil. Je hebt geschikte schoenen nodig.
Meer lezen: Voor je vertrektJa, de gidsen noemen het ook geschikt voor kinderen vanaf ongeveer zeven jaar. Bij het uitkijkpunt is oplettendheid nodig, omdat het punt boven de afgrond ligt.
Meer lezen: De etappesVanaf het uitkijkpunt aan het eind van het pad, achter de Kluis van Sant'Egidio: van daar zie je het meer helemaal, met zijn kleine inham aan de top.
Meer lezen: De etappesEen veldkapel op de heuvel boven het meer, op ongeveer 1.100 meter, die je alleen te voet bereikt: de overlevering verbindt ze met de pest van de zeventiende eeuw.
Meer lezen: De etappesJa, met geschikte schoenen en geschikte uitrusting.
Meer lezen: Wanneer je de Sentiero del Cuore moet lopenIn de herfst, vooral in oktober, wanneer de bossen boven het meer ontvlammen; maar ook in de lente en de zomer, met groen bos en schaduw.
Meer lezen: Wanneer je de Sentiero del Cuore moet lopen