In Scanno eet je zoals je in de bergen leefde: met wat de schapen, het meel en de velden in de hoogte opleverden. Het is geen keuken van uitgebreide gerechten, maar een keuken van eenvoudige handelingen en weinig goede ingrediënten, en juist daarom heeft ze een karakter dat je bij de eerste hap herkent.
Deze pagina is de gids voor alles wat je kunt eten en mee naar huis kunt nemen: met de hand gemaakte pasta, schapen- en lamsvlees, kaas, amandelgebak en de gouden juwelen die het dorp beroemd hebben gemaakt. Bij elk onderdeel vind je hoe het gemaakt wordt, waar het vandaan komt en hoe men het in het dorp vertelt. Lokalen om te eten, openingstijden en prijzen laten we bewust weg: ze veranderen van jaar tot jaar, en een gids die lang moet meegaan kan ze niet achterna lopen.
Om deze tafel te begrijpen, moet je bij de schapen beginnen. In de achttiende en negentiende eeuw was de veeteelt de meest verbreide bezigheid in Scanno en zijn eerste bron van inkomsten: elke herfst verlieten de kudden de bergen om te overwinteren op de warme weiden van de Tavoliere delle Puglie, langs de tratturi, de grote grasstraten van de trekweide, en in de lente keerden ze terug. De wol bracht het geld, melk en vlees dekten de tafel, en van die reizen vind je sporen zelfs in de zoetigheden, zoals je zult zien.